صحنه هایی را که می دید شاید هیچ کس جز او شاهد نبود

مروری بر خاطراتش  لحظه هایی پر از شوق که گاه تبسمش را به خنده تبدیل می کرد  و لحظه هایی که برای چند لحظه حرکت او را سست می کرد .

به زمانی فکر می کرد که کودکانه و غافل از هر اتفاقی و تنها برای سرگرمی قدم می زد به لحظاتی که با کسی که نمی شناختش صحبت کرد به لحظه هایی که بی آنکه بداند به کسی عادت کرده بود به لحظه هایی که وجود همراهش را با جان و دل می خواست

به لحظه ای که دیگری ایستاد و

او به عقب نگاه کرد این بار نه به خاطر سرگرمی نگاه او ملتمسانه از او همراهی می خواست شاید توانست چند قدم دیگر او را وادار به حرکت کند اما در سکوت تنها شد .

دیگر توان راه رفتن نداشت . دردی در تمام وجودش احساس می کرد نفس کشیدن برایش سخت شده بود .

چندین بار برگشت نگاهش به اطراف بود غریبه ای آشنا را می خواند .

 نمی دانست که بود اما می خواست با او بود

 به قدم زدن ادامه داد اما

دیگر چشمانش برق نگاه کودکانه اش را نداشت .

ناگهان بی اختیار به آسمان نگاه کرد و زیر لب نجوا کرد

نمی دانم این بار که راه می رفت به چه می اندیشید اما چشمانش را می دیدم که با باران همراهی می کرد .

 کاش من آن غریبه را میدیدم تا به او می گفتم دخترک تنها شد.......